دردودهه گذشته برخي از عوامل عرضه از جمله ساخت و توسعه تاسيسات و امكانات فرودگاهي و گسترش ساير تجهيزات و تسهيلات ارايه خدمات فرودگاهي و هوانوردي از رشد نسبتاً كافي و مناسب برخوردار بوده اند.

 

بابررسي عملكرد سيستم حمل ونقل هوايي مي توان دريافت كه جهت اسجاد تعادل در عرضه و تقاضا ، علاوه بر لزوم افزايش ظرفيت ناوگان مناسب ، بايد ضمن بهره گيري از فناوري هاي جديد براي افبزايش سطح كيفي  خدمات و ايجاد سياست هاي تمركز زدايي و خصوصي سازي  فعاليت ها ، نسبت به برنامه ريزي دقيق استناد بهينه از امكانات موجود در شركت هاي حمل ونقل هوايي دولتي و فرودگاه ها به منظور افزايش بهره وري و هم چنين حمايت هاي اصولي به لحاظ اعطاي تسهيلات بانكي و اصلاح مقررات ، از شركت هاي حمل ونقل هوايي جديد و خصوصي نيز پشتيباني شود.

 

مهم ترين شاخص در برنامه ريزي ها براي آماده سازي ابزار عرضه خدمات حمل ونقل هوايي ميزان تقاضا براي كاربري خدمات هوايي مي باشد. در اين زمينه در مطالعات برنامه چهارم توسعه اقتصادي ، اجتماعي ، فرهنگي تعداد مسافرداخلي و بين المللي براي سال 1390 حدود 21 ميليون نفرپيش بيني شده است.

 

هم چنين بابررسي هاي انجام شده با توجه به افزايش تقاضا و جايگزيني هواپيماهاي از رده خارج و استيجاري كشورنيازمند حدود 138 فروند هواپيما درسه گروه برد بلند و متوسط و كوتاه مي باشد.

 

بنابراين پيش بيني تقاضا نشان مي دهد علاوه بر شركت هاي حمل ونقل هوايي موجود ضرورت دارد تا شركت هاي هواپيمايي جديدي با سرمايه هاي مناسب وارد بازار گرديده و تعدادي از ناوگان هوايي مورد نياز كشور را تامين نمايند و به تقاضاي موجود و آينده پاسخ دهند.

 

 بديهي است چنانچه بخش گردشگري در كشور فعال شود. نيازمند ي به ناوگان جديد نيز افزايش مي يابد كه در اين صورت شركت هاي حمل ونقل هوايي مي توانند باارزيابي بازارو تامين ناوگان جديد نسبت به برآورده ساختن آن تقاضا نيزاقدام نمايند.

 

نحوه تشكيل شركت حمل و نقل هوايي

 

درحال حاضراگرچه اكثريت شركت هاي حمل ونقل هوايي در جهان به صورت سهامي عام بوده و عموماً مردم و موسسات مالي سهامداران اين شركت هارا تشكيل مي دهند ولي در ايران به حسب وجود معضلات ويژه صنعت از جمله دولتي بودن امورحمل ونقل هوايي، انحصارات ، تعرفه هاي كنترل شده و سرمايه گذاري بخش خصوصي به صورت سهامي عام دراين صنع متداول نشده است .

 

با تصويب و اجراي تدريجي قانون برنامه سوم توسعه اقتصادي ،‌اجتماعي وفرهنگي و آزاد سازي نسبي تعرفه ها و مقررات زدايي و انحصار زدايي و خصوصي شدن شركت هاي دولتي و ايجاد زمينه مناسب براي رقابت دربازار ، سرمايه گذاريدراين بخش بتدريج براي سرمايه گذاران جذابيت پيدا نموده است . ازطرق ديگر مسئولان محلي نيز با اشراف به اين موضوع كه راه فراهم نمودن رشد اقتصادي دراستان ها گسترش رفت و آمد به هرطريق ممكن از جمله حمل ونقل هوايياست ، زمينه هاي عازم را براي سرمايه گذاري در جهت بهبود شبكه حمل ونقل هوايي استان ها به وجود مي آورند. درواقع باور براين است كه با وجود عدم نرخ بازگشت سرمايه در كوتاه مدت فوايد غير مستقيم سرمايه گذاري درحمل ونقل هوايي مانند افزايش سايرسرمايهگذاري ها درزمينه امورصنعتي وكشاورزي ، افزايش اشتغال درسطح استان ومساعدت درموردجابه جايي مسئولين آموزشي و سياسي و ادار ي براي انجام فعاليت هاي خود ، بدون شك اين عدم برابري درنرخ بازگشت سرمايه دركوتاه مدت را تحت الشعاع قرار مي دهد.

 

بنابراين مشاركت و سرمايه گذاري دربخش حمل ونقل هواييبه ويژه دراستانها مي تواند داراي توجيه لازم و كافي باشد .

 

شركت درحال حاضر تصميم گرفته است تا با تاسيس يك شركت حمل ونقل هوايي واخذ گواهي نامه مربوطه به موجب مصوبه شورايهاي هواپيمايي كشوري و سرمايه گذاري براي خريد و دراختيار گرفتن هواپيماهاي جديد و انجام پرواز هاي برنامه اي و غيربرنامه اي درمسيرهاي داخلي و بين المللياقدام نمايد. اين شركت پايگاه اصلي عمليات پرواز خود را درفرودگاه مستقر خواهد كرد به عنوان مركز فرعي فعاليت پروازي خود فرودگاه —- را درنظر خواهد گرفت .

 

ناوگان هوايي شركت

 

انتخاب هواپي قبل ازراه انداز  يك شركت حمل ونقل هوايي و يا درزمان تصميم گيري براي توسعه ناوگان هوايي از موضوعات وپژه و پيچيده مي باشد و به عوامل گوناگوني بستگي دارد . شرايط عرضه و تقاضا ،حساسيت مسافربه كيفيت ارايه خدمات شبكه پروازي مورد نظر ، ميزان ساعات پروازي درماه ،سطح تعرفه هاي حمل مسافر و رابطه آن با ساختار هزينه ها ، مشخصات فني / عملياتي هواپيما ، سياست هاي بهره برداري شركت ، تقاضا در بازار و تعداد پرواز ها درهرمسيراز عمده ترين عوامل جهت تعيين نوع هواپيما  به شمار مي آيند.

 

با توجه به تفاوت درطول مسيرهاي شبكه پروازي و هم چنين ناهمگون بودن ميزان صندلي  مورد تقاضا درمسيرهاي مختلف يا در ماه هايي از سال ، استفاده از يك نوع هواپيما در ناوگان هوايي شركت به نظر غير معقولي مي آيد ولي به لحاظ تعميرو نگهداري و كاهش هزينه هاي مستقيم و غيرمستقيم بايد از تنوع زياد هواپيما درناوگان پيشگيري گردد . زيرا كه از يك طرف صرفه اقتصادي هواپيما ما  درفواصل معيني بهينه است واز طرف ديگر اگر فقط يك نوع هواپيمادركل شبكه پروازيشركت بكارگرفته شود ، ضريب اشغال صندلي متغير خواهد بود. وليكن تجربه در ايران نشان داد كه با بهره گيري بهينه از يك نوع هواپيما درطي دو سال اول حيات شركت مي تواند تجربه كافي را جهت انتخاب ناوگان نهايي براي دست اندركاران به ارمغان آورد كه دقيقاً بتواند با ساختار هزينه اي طول مسير ونيازهاي شركت منطبق شود.

 

با توجه به طول مسيرهاي قابل بهره برداري درج شده درآماركشور، هواپيمايي با قابليت برد تا 3 ساعت وحمل مسافربه طورمتوسط 150 نفرو با بهره گيرياز ناوگان شرقي درشركتهاي دولتي و خصوصي ايران به شدت رواج يافته و خصوصاَ هواپيماهاي توپولف 154 را به وسيله اي آشنا درفرودگاه هاي كشورتبديل كرده است اين هواپيما ها پس از ده سال حضوردر ايران و انجام حدود 350هزار ساعت پرواز و حمل بيش از 40 ميليون نفر/ ساعت مسافر از توجه ويژه خارج شده اند . هم اكنون شركت هاي هواپيمايي براي پرواز با اين گونه هواپيماها به سبب مصرف بسياربالاي سوخت وضع ظاهري كابين و كمبود امكانات رفاهي از قبيل ايركانديشن با احتياط عمل مي نند وبه سمت هواپيماهاي غربي علاقه بيشتري پيدا كرده اند. ازطرف ديگر آينده هواپيماهاي موجود شرقي به سبب وجود شرايطخاص اقتصادي درروسيه به هم است و به سيب مشكلات نمي توان برار دراز مدت برنامه خاصيروياين نوع هواپيما تنظيم نمود و به همين جهت شركت هاي هواپيمايي بررسي سه جانبه اي را براي جايگزيني هواپيماهاي شرقي آغاز كرده اند. دركنار اين هواپيما، هواپيماهاي 727-B وفوكر100 و 320-A و 310-A نيز مورد توجه شركت هاي هواپيمايي قرار گرفته و مورد استفاده واقع شده اند . هواپيماهاي 400-737-RJ,B نيز مي توانند درمسيرهاي داخلي ايران و با كارآيي ويژه اي به خدمت گرفته شوند كه در عين حال آرامش و راحتي مسافرين را نيزدربرداشته باشد.

 

براي آغاز به كار اين شركت مي توان از ميان اين هواپيماهاي غربي يك يا دو نوع A

 

ويژه و پيچيده مي باشد و به عوامل گوناگوني بستگي دارد . شرايط عرضه و ؟؟؟ ‏، حساسيت مسافر به كيفيت ادامه خدمات شبكه پروازي مورد نظر ، ميزان ساعات پردازي در ماه ، سطح تعرفه هاي حمل مسافر و رابطه آن با ساختار هزينه ها ، مشخصات منهاي عمليات هواپيما ، سياستهاي بهره برداري شركت ، تقاضا در بازار و تعداد پرواز ها در مسير از عمده ترين عوامل مهم تعيين هواپيمابه شمار مي آيند .

 

با توجه به تفاوت در طول مسير هاي شبكه پروازي و هم چنين نا همگون بودن ميزان صندلي مورد تقاضا در مسير هاي مختلف يا در ماه هايي از ساي ، استفاده از يك نوع هواپيما در ناوگان هوايي شركت به نظر غير معقول مي آيد ولي به لحاظ تعمير و نگهداري و كاهش هزينه هاي مستقيم و غير مستقيم بايد از تنوع زياد هواپيما در ناوگان پيشگيري گردد. زيرا كه از يك طرف صرفه اقتصادي در هواپيما ها در فواصل معين بهينه است و از طرف ديگر اگر فقط يك نوع هواپيما در كل شبكه پردازي شركت بكار گرفته شود ، ظريب اشتغال صندلي متغير خواهد بود و ليكن تجربه در ايران نشان داد كه با بهره گيري بهينه از يك نوع هواپيما در طي دو سال اول حيات شركت مي تواند تجربه كافي را ؟؟؟ انتخاب ناگهان نهايي براي دست اندر كاران به ارمغان آورد كه دقيقا بتواند با ساختار هزينه ؟؟؟ طول سير و نيازهاي شركت منطبق شود .

 

با توجه به طول مسير هاي قابل بهره برداري درج شده در آمار كشور ، هواپيما؟؟؟ با قابليت برد تا 3 ساعت و حمل مسافر به طور متوسط 150 منفرد با بهره گيري از ناوگان شرق در شركت هاي دولت و خصوصي ايران به شدت رواج يافته و خصوصا هواپيماهاي توپولوف 154 را به وسيله اي آشنا در فرودگاه هاي كشور تبديل كرده است . اين هواپيماها پس از ده سال حضور در ايران و انجام حدود 350 هزار ساعت پرواز و حمل بيش از 40 ميليون نفر / ساعت مسافر از توجه ويژه خارج شده اند . هم اكنون شركت ملي هواپيمايي براي پرواز با اين گونه هواپيما ها به سبب مصرف بسيار بالاي سوخت و منع ظاهري كالين و كمبود امكانات رفاهي از قبيل ايركانديشن با احتياط عمل مي كنند و به سمت هواپيماهاي غربي علاقه بيشتري پيدا كرده اند . از طرف ديگر آينده هواپيماهاي موجود شرقي به سبب وجود شرايط خاص اقتصادي در روسيه مبهم است و به سبب مشكلات نمي توان براي دراز مدت برنامه خاصي روي اين نوع هواپيما تنظيم نمود و به همين سبب شركت ملي هواپيماهاي B-727 و فوكر 100 و A-320 و A-310 نيز مورد توجه شركت هاي هواپيمايي قرار گرفته و مورد استفاده واقع شده اند . هواپيماهاي B-737-400 و RJ نيز مي توانند در مسير هاي داخلي ايران و با كارآيي ويژه اي به خدت گرفته شوند كه در عين حال آرامش و راحتي مسافرين را نيز در بر داشته باشند .

 

براي آغاز به كار اين شركت مي توان از ميان اين هواپيماهاي غربي يك يا دو نوع را انتخا نمود كه با توجه به تجربه خدمه پروازي آنها در ايران و استفاده از آنها بتوان هزينه هاي شركت را كاهش داد . شركت تلاش خواهد كرد تا دو سال اول مناسب نسبت به تهيه 3 فروند هواپيما در يكي از دونوع احتمالي فوكر 100 ويا A-320 اقدام نمايد و براي سال دوم تإسيس نيز با توجه به تقاضاي پيش بيني شده نسبت به تهيه 2 فروند هواپيماي ديگر نيز فعاليت خواهد داشت .

دسته بندی : گردشگری در ایران