سال جهاني ديدار از ايران 

ما در صنعت گردشگري خود واقعا نيازي به اختراع دوباره چرخ نداريم تا همه چيز را از نو شروع کنيم . اما نياز داريم که ايده هاي نو و جديد و افکار خلاق را ارج نهيم و از تجارب ساير ملل سود بجوييم .

 

کشورهاي مالزي ، چين ، اندونزي ، کره ، تايلند با اجراي برنامه هاي مدون و منظم توانستند خود را از قعر جدول گردشگري به رتبه هاي بالاي آن برسانند و در کنار فرانسه ، آمريکا و ايتاليا قرار گيرند .

 

آنان از چه شيوه ها و روش هايي استفاده کردند ؟ با بررسي در مي يابيم که عناصري چون مطالعات کارشناسي ، برنامه ريزي هدفمند ، هماهنگي هاي ميان بخشي ، اجراي منظم برنامه ها ، برانگيختن عزم ملي ، گنجاندن گردشگري در رديف مصالح ملي ، جلب مشارکت عمومي ، تبليغات مستمر ، تامين منابع پايدار مالي و آموزش از سنين ابتدايي تقريبا در تمام کشورهاي مذکور مشترک بوده است .

 

در سند چشم انداز ۲۰ ساله کشور تعاريفي از اهداف قابل وصول ارائه شده است اما سند مذکور جزو اهداف بلند مدت محسوب مي شود که عناصر و جزئيات و نحوه وصول به هدف ها در آن مشخص نشده است . مثلا اعلام سال جهاني ديدار از ايران مي تواند موضوع طرح مطالعاتي و يا حتي استراتژي متوليان امر گردشگري در کشور باشد تا با مشخص کردن يک سال معين در ۵ يا ۷ يا ۱۰ سال آتي تمام امکانات را به سمت هدف گسيل کنند . در چنين فرضي مسلم است که براي انجام بايد زير ساخت هاي حوزه گردشگري ، از جمله حمل و نقل هوايي ، هتل ها و اقامتگاه ها و مراکز وابسته سياحتي و زيارتي را آماده و تجهيز کرد و ساير نهادهاي مرتبط با اين حوزه از جمله سازمان هواپيمايي کشوري ، گمرکات ، نيروي انتظامي ، شهرداري ها ، صنوف خدمات مسافرتي ، هتلداران ، تاکسيراني ، اتحاديه هاي صنفي ، جامعه تور گردانان ، تشکل هاي غير دولتي و حتي مجموعه داران خصوصي را به کمک و ياري طلبيد تا کشور آماده پذيرايي از حداقل ۱۰ ميليون گردشگر خارجي شود .

دسته بندی : گردشگری در ایران